Friday, 11 May 2007
γιαννης μετρητα
__ Κοιτάζω το ρολόι μου, έχει πάει 11μιση και ακόμη να φανεί. Σηκώνω το βλέμα μου και βλέπω την τύπισσα στην άκρη του μπαρ να μου χαμογελάει (πάλι). Της χαμογελάω και εγώ και τελειώνω την λίγη μπύρα που έχει απομείνει στο ποτήρι. Πάω στη τουαλέτα και όταν γυρίζω βλέπω ένα ποτήρι μπύρα μπροστά από τη θέση μου και την τύπισσα να έχει κάτσει δίπλα, κρατώντας και αυτή ένα και να μου χαμογελάει (πάλι). Επιστρέφω στην θέση μου και αυτή με ρωτάει: -Πως σε λένε? Της απαντάω ότι με λένε Ian, μου λέει ότι χάρηκε, απαντάω και εγώ μια από τα ίδια, αρχίζει να με ρωτάει με τι ασχολούμαι, αν έρχομαι συχνά σε αυτό το μπαρ και άλλες τέτοιες μπούρδες.
__ Μετά από λίγο, ενώ φέρνω το ποτήρι της μπύρας στα χείλη μου για ακόμη μια φορά, και ενώ η τύπισσα μου χαμογελάει (πάλι) περιμένωντας να απαντήσω σε άλλη μια ηλίθια ερώτηση της για ακόμη μια φορά, βλέπω με την άκρη του ματιού μου τον Θανάση να μπαίνει μέσα στο μαγαζί. Με βλέπει και αυτός και αρχίζει να έρχεται προς το μέρος μου. Πριν καλά-καλά αφήσω στο μπαρ το ποτήρι μου, ενω η άλλη μου χαμογελάει ακόμη, νιώθω το χέρι του Θανάση να μου χαιδεύει τον μηρό και την γλώσσα του Θανάση να χώνεται στο στόμα μου. Επίσης νιώθω ένα ποτήρι μπύρα να σπάει στο κεφάλι μου, και είμαι σίγουρος ότι η τύπισσα δε μου χαμογελάει πλέον.
Labels: everyday stories
Posted by Ian Halstead at 00:17